De werken aan de Old England warenhuizen starten in 1989. Door de leegstand was het gebouw in verval geraakt. De aanpassing aan de nieuwe bestemming bracht aanzienlijke werken met zich mee. In 2000 nam het Muziekinstrumentenmuseum zijn intrek in de nieuwe lokalen.
Het volledige museum is ondergebracht in drie gebouwen van verschillende oorsprong die een vierhoek van ongeveer 47 meter lang en 31 meter breed vormen: het neoklassieke herenhuis, het stalen bouwwerk van Saintenoy en een nieuwe constructie in de Villa Hermosastraat. KORTE GESCHIEDENIS
HET GEBOUW SAINTENOY
HET NEOKLASSIEK GEBOUW
HET BIJGEBOUW
BIBLIOGRAFIE
LINKS
KORTE GESCHIEDENIS
Door de brand in de residentie van Filips de Goede in 1731 kwam een einde aan de hertogelijke bestemming van het Koningsplein.
In 1774 werd beslist om een plein in neoclassicistische stijl aan te leggen. Architect Barré maakte het ontwerp op en Guimard stond in voor de uitvoering ervan.
Het gebouw op de hoek van het Koningsplein en de Hofbergstraat werd in 1776-1777 gebouwd voor graaf Spangen. Later werd het in verschillende panden verdeeld.
De Old England warenhuizen openden in 1886 een winkel in Hofbergstraat 94, in een gedeelte van het Spangenherenhuis. Het warenhuis breidde geleidelijk uit en bezette in 1912 het volledige huizenblok tussen het Koningsplein en de Villa Hermosastraat. De meest in het oog springende uitbreiding dateert van 1898-1899 met de oprichting van het stalen bouwwerk op de hoek van de Hofbergstraat en de Villa Hermosastraat; een ontwerp van architect Paul Saintenoy.
In 1913 werd het neoklassieke gedeelte volledig afgebroken om het als grootwarenhuis in te richten, met uitzondering van de gevel aan de kant van het Koningsplein.
Om te kunnen besparen op de onderhoudskosten en omwille van een zeker onbegrip tegenover de art nouveau werd het siersmeedwerk in 1938 verwijderd en het gebouw werd in het wit geschilderd. In 1956 werd de hoektoren ontmanteld.
De firma Old England verliet het gebouw in 1972. Het vroegere warenhuis werd gekocht ten behoeve van het departement Nationale Opvoeding en in 1983 overgedragen aan de Regie der Gebouwen om er het Muziekinstrumentenmuseum in onder te brengen
HET SAINTENOY GEBOUW
Van bij het begin werd besloten om dit gebouw te gebruiken als de ruggengraat van het museum. Het wordt uitsluitend gebruikt als toegangsgebouw en circulatieparcours voor de bezoekers. Hierdoor vermijdt men bijzondere eisen die eigen zijn aan de museale collecties, meer bepaald op het gebied van de klimaatregeling en brandbestendigheid. Het gebouw werd gerestaureerd in zijn oorspronkelijke staat. Hiervoor greep men terug naar zeldzame historische documenten en elementen die tijdens de uitvoering van de werken werden ontdekt, zoals bijvoorbeeld de gevelversierselen in smeedijzer, in gietijzer of in zandsteen, de decoratieve elementen van de balken en plafonds, de mozaïeken van de benedenverdieping, .... Door het samenbrengen van al deze elementen was het mogelijk om de originele vorm en het uitzicht van het gebouw terug te vinden, in het bijzonder van de hoektoren en van de glazen luifel boven de ingang.
Door de verregaande corrosie van het metaal was het noodzakelijk om de gevel volledig te demonteren. De metalen delen werden in de oorspronkelijke kleur geschilderd.
In het gebouw werd de oorspronkelijke stalen structuur vrijgemaakt, de trap herbouwd en de lift opnieuw geïnstalleerd.
De gevelrestauratie werd in 1994 bekroond met de prijs van de Kunstwijk.
HET NEOKLASSIEKE GEBOUW
Uit een grondige studie van dit gebouw bleek dat noch de indeling, noch de stabiliteit voldeden aan de vereisten van het Instrumentenmuseum. Een volledige verbouwing en herindeling van de binnenruimte was noodzakelijk. De verdiepingen werden opnieuw ingedeeld om de nuttige oppervlakte te vergroten.
Twee onderdelen die dateren van de herinrichting uit 1913 werden heropgebouwd: de vroegere marmeren trap met zijn galerijen en toonkasten in mahoniehout uitgevend op het Koningsplein en een zaal op de tweede verdieping versierd met marmer, spiegels en sierpanelen.
HET BIJGEBOUW
In een nieuwbouw in de Villa Hermosastraat, achter het Saintenoygebouw werden hoofdzakelijk de opslagplaatsen ondergebracht voor muziekinstrumenten die niet in de zalen kunnen worden tentoongesteld.
BIBLIOGRAFIE
Het Muziekinstrumentenmuseum in de Old England warenhuizen, Brussel, Regie der Gebouwen, 1998.
Old England en het Muziekinstrumentenmuseum, Brussel , AAM, 2000.
LINKS
Muziekinstrumentenmuseum (MIM)- www.mim.be
