Op 31 mei 2002 werd de gevangenis officieel ingehuldigd.DE GEVANGENIS
BIBLIOGRAFIE
DE GEVANGENIS
Omwille van de veiligheidsvoorschriften en budgettaire eisen sprongen de architecten creatief om met de eigen architecturale middelen om de leef- en werkomstandigheden van het personeel en de gedetineerden evenals de bezoekersruimten een menselijk gelaat te geven.
Volgende principes werden in acht genomen:
Het gebouw kreeg een zo groot mogelijke natuurlijke lichtinval;
de ontmoetings- en ontvangstruimten voor bezoekers, waaronder deze voor de kinderen van de gedetineerden, zijn door hun inplanting gezelliger gemaakt. Dit wordt ondersteund door een aangepaste en efficiënte materiaalkeuze waarbij de nodige aandacht werd geschonken aan vormen, kleuren, akoestiek en verlichting. In de plaats van tralievensters werden vensters uit veiligheidsglas gezet;
een verscheidenheid in de vleugels, zonder afbreuk te doen aan de standaardisering van de gevelelementen (zoals de steeds terugkerende venstermodules).
Het cellencomplex bestaat uit drie vleugels van vier verdiepingen, met een capaciteit van 384 eenpersoonscellen en 12 driepersoonscellen. In totaal is er plaats voor 420 gedetineerden.
In elke vleugel is een gemeenschappelijke ruimte voorzien voor groepsactiviteiten, als tegenhanger van de afzondering in de cellen.
Op de twee grote binnenplaatsen tussen de cellenvleugels, kunnen de gedetineerden een luchtje scheppen en sporten.
Daarnaast is er nog een sportzaal en ateliers.
De gevangenis werd vooral ontworpen met het oog op duurzaam energieverbruik.
Bijzondere aandacht werd geschonken aan het comfortniveau en de hygiëne voor de bezetters (gedetineerden en personeel) door in het ganse complex, cellen inbegrepen, een mechanische luchtverversing te installeren.
De elektrische en elektronische installaties zijn ontworpen om ten alle tijde de noodzakelijke functionaliteit en betrouwbaarheid van een gevangenis te verzekeren.
BIBLIOGRAFIE
La prison d’Ittre, Regie der gebouwen, Persdienst, mei 2002
